Witte, groene, oolong- en zwarte thee: al deze theesoorten komen van dezelfde struik. Wat ze onderscheidt, is de bewerking van het blad na de oogst. Elke familie varieert vervolgens naargelang de oxidatiegraad, het terroir en de bladeren die van de plant worden geplukt.
Witte thee
Dit is de thee die na de oogst het minst wordt bewerkt: de bladeren worden niet geoxideerd, maar enkele dagen in de schaduw gelegd om te verwelken en daarna gedroogd. Hij heeft frisse, lichte aroma's.
Groene thee
Niet (of nauwelijks) geoxideerd, en gekenmerkt door lichte aroma's. Het is de meest gedronken thee in Azië, en de thee die voor Marokkaanse thee wordt gebruikt.
Oolongthee
Half geoxideerd, bevat wat theïne en heeft uitgesprokener aroma's.
Zwarte thee
Door de Chinezen ‘rode thee’ genoemd vanwege de kleur van het aftreksel, is zwarte thee volledig geoxideerd. De smaak is zeer uitgesproken.
Pu-erhthee
Een thee die gefermenteerd en daarna gerijpt wordt.
